Afgelopen dagen was ‘t prachtig weer en speelden de kinderen in de tuin. Maar opeens realiseerde ik mij dat de dreumes alleen maar slofjes had. Moest zij niet een paar schoenen? En dus fietste ik op een zonnige zaterdagmiddag snel naar de stad.
En ja, die schoenen had ik ook wel eerder kunnen kopen. Maar ach, het was slecht weer. Bovendien kon de dreumes binnen op blote voetjes of slofjes lopen. Die schoenen leken nog niet echt nodig.
Al ging het met die slofjes al niet echt meer lekker. Ze zaten scheef aan d’r voeten. En nog minder charmant, ze begon te slepen in plaats van lekker te stappen. Met als gevolg dat ze ook nog eens vaak struikelde. En slofjes buiten is ook niet ideaal als de grond nog koud en oneven is.
En dan weet je het: ze was toe aan d’r eerste paar échte schoenen. Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik vind dat nogal een mijlpaal. Een teken dat ze écht groter en ouder worden.
Maar goed, dan moest ik die schoenen eerst wel even kopen terwijl mijn dreumes thuis lag te slapen. Ik had maar een slofje voor de maat meegenomen. Gelukkig hadden ze bij mijn favoriete schoenenzaak voor kinderen weer genoeg tips en schoenen. ‘Ik zou geen sandalen doen’, zei de verkoopster. ‘Dat houden ze nu niet aan de voeten.’
Wel kwam ze met een schattig zilverkleurig instappertje met klittenband en een flexibele zool van ‘t merk Jochies. Ik was meteen verliefd. En toen ‘t zooltje van ‘t slofje ook nog matchte met de instapper, was ik eruit. Die schoenen nam ik mee.
Eenmaal thuis hebben we de dreumes – die weer wakker was – meteen de schoenen aangetrokken. Ze was stomverbaasd. Schoenen? Dit had ze nog niet eerder meegemaakt. Maar daarna stampte ze als een junior versie van een hoge militair door de kamer. Ze sleepte niet meer, ze stapte.
Het was een heuse vooruitgang.
As we speak stampt ze nu ook apetrots rond. Wordt dat buiten spelen in de tuin nog leuker.
Geef een reactie