‘Mama, zullen we morgen cupcakes maken?’ vroeg mijn kleuter gisteren. Dat vond ik een prima idee. Je moet toch even wat gezelligs doen op een eerste vakantiedag. Twee dingetjes? Ik had niets in huis voor cupcakes en ik had ze ook zelf nooit gemaakt.
Niet eerder zelf gemaakt
Nou ja, strikt genomen heb ik ze wel een aantal keer gemaakt, maar dat was bij mijn moeder thuis. En in onze familie is mijn moeder van het bakken. Cakes, taarten, cupcakes? Geen probleem. Ik daarentegen ben meer van de hartige varianten.
Maar hé, zo ingewikkeld was het toen ook alweer niet. Dit zou ook wel loslopen.
Naar de super
Maar dan hadden we ook nog dat andere dingetje: we hadden niets in huis om die krengen te maken. Gelukkig is de supermarkt dichtbij en konden we daar vanochtend naar toe. Het regende niet (altijd fijn) en zelfs de peuter – die niet in de buggy wilde zitten – holde in een lekker tempo haar zus achterna.
De moed zonk mij een beetje in de schoenen toen ik zag hoe druk ‘t was bij de supermarkt. De halve wijk was er blijkbaar. Ik kwam dan ook juffen, meesters en ouders van klasgenootjes van mijn kleuter tegen. Helemaal prima, maar dat mijn twee dochters met twee mandjes door de winkel gierden was wat minder prima. Toen mijn peuter ook nog aan het zeuren was dat ze per se hagelslag in haar mandje wilde hebben, was mijn eigen kookpunt bijna bereikt.
Geen cupcakes, wel muffins
Gelukkig konden we daarna naar de bakafdeling. Een probleem: ze hadden geen mix voor cupcakes. ‘Wat stom’, zei de kleuter. Nou, dat vond ik ook. Maar hé, het was maandagochtend. Alles kan op maandagochtend. En hé, ze hadden wel mix voor muffins van Dr. Oetker. ‘Kunnen niet mislukken’ stond op het pak. Nou, die moest ik hebben. De kleuter kon daar trouwens ook uitstekend mee leven. Cupcakers, muffins … Allemaal één pot nat voor een vierjarige.
Nadat we hadden afgerekend, de peuter nog midden op een drukke weg struikelde, daarna uit de buggy viel en de kleuter een uitglijder van jewelste maakte op de stoep, waren we thuis. Ik wilde even uitpuffen, maar daar namen de meiden geen genoegen mee. Er moesten muffins gemaakt worden. NU.
Mixen maar
Je begrijpt: ik heb de oven aangezet, alles voorbereid en daarna mocht de kleuter de ingrediënten bij elkaar gooien. Daarna kon ik gaan mixen met een mixer die ik al heb sinds mijn studententijd in Amsterdam. Ik had ‘m overigens ook al heel lang niet gebruikt.
Mixer kapot
Het kreng mixte ndan ook iet meer zo lekker. Het ging zwaarder en zwaarder. En wat rook ik daar toch? Gelukkig werd het mengsel wel lekker glad. Tot we opeens een plof hoorden en de mixer ermee ophield. Het kreng was stuk. Had ik weer.
De kleuter vroeg zachtjes ‘of het muffin maken nu wel doorging.’ Maar natuurlijk, er is ook nog zoiets als een spatel. En ach, het deeg was toch ook al prachtig glad. De mixer was – voor zover dat kan – precies op ‘t goede moment stuk gegaan. Wat een timing.
‘Deze zijn lekker hoor mama’
Het deeg heb ik vervolgens in de vormpjes geduwd en daarna in de oven gezet. Het ging als een malle. Na een dik kwartier zagen ze er zowaar uit als heuse muffins. Nadat ze waren afgekoeld mochten mijn dochters ééntje hebben. Het was smullen. ‘Deze zijn lekker hoor mama’, verzekerde de kleuter mij.
Nou, da’s fijn. Met een beetje hulp van Dr. Oetker is het helemaal goed gekomen. Dit kunnen we vaker doen. Nu nog hopen dat de plaatselijke super weer ‘ns mix voor cupcakes in huis heeft. Dan kunnen we écht cupcakes maken.
Geef een reactie