‘Het zijn wel vijf pakketten’, vertelde de bezorger toen hij het nieuwe bed van de kleuter bracht. ‘Daar ben ik wel even mee bezig’, constateerde mijn vriend een paar uur later dan ook. Dat klopte. Maar ‘t staat. En de slaapkamer is meteen anders ingericht. .
Nu moet ik wel zeggen dat dit wel even tijd zou gaan kosten . Het ding is een halfhoogslaper met een laddertje, kastjes eronder en een bureau. Da’s nog even een projectje. Het duurde dan ook een avond en een zaterdag,
Stiekem had ik mij al voorbereid op IKEA en KARWEI taferelen (vage handleiding, te weinig schroefjes, teveel bouten en missende plankjes). Maar dat bleek allemaal mee te vallen. Het kostte mijn vriend gewoon veel tijd.
En het is ook nog eens in elkaar gezet zonder al teveel gevloek, blauwe duimen en chagrijnige ritjes naar de Karwei omdat een schroefje mist of de boor kapot is gegaan (been there done that
>> De nachtmerrie die een doe-het-zelf-kledingkast heet, kan ik mij namelijk nog goed herinneren. En ook de worsteling met het speelgoedwinkeltje ligt vers in het geheugen.
Maar het grootste obstakel bleek de kamer van de kleuter die stampvol met spullen staat. En dan heb ik het nog niet over haar kledingkast, haar bed, haar Barbiehuis of speelgoed. Mijn kleuter is een kleine hoarder in de dop. Ze verzamelt alles en gooit niets weg.
Dat geldt ook speelgoedverpakkingen, lege pakjes drinken, plastic tasjes en allemaal andere dingen (bladeren uit het bos en tekeningen die ze al maakte op de peuterschool) waarvan ik het bestaan in haar kamer niet had vermoed. Tel daarbij nog talloze boeken, verkleedkleding en allerlei Babrie-poppen en honderd knuffels bij op en je hebt een kamer die stampvol is.
Mind you, ik ruim die kamer vaak genoeg op. Ik overdrijf niet, aan het eind van de dag is het weer een troep.
Maar ik heb nu een lijn getrokken. De kleuter houdt haar kamer maar netjes. Ze bergt de spullen maar op in haar nieuwe kastjes onder het bed, een hoop speelgoed gaat binnenkort naar boven en waar ze mee gespeeld heeft moet ze ook opruimen. Iets met een nieuw bed en nieuwe kansen.
Het nieuwe bed staat in ieder geval mooi. Al bleek-ie wel iets groter dan gedacht. Met als gevolg dat we de kamer opnieuw moesten inrichten en opruimen. Daar waren we ook nog even mee bezig.
Maar het moer gezegd: het resultaat is top. Het is nu echt een kamer van een meisje dat zes wordt. Alle babyspullen zijn eruit, het speelgoed en de knufels zitten nu mooi in de kastjes en de kleuter tekent nu aan haar eigen bureau. Ze is er helemaal blij mee. ‘Ik ga het heel netjes houden mama’, zei ze dan ook.
Seeing is believing, maar toch – wat een nieuw bed al niet kan doen.
Geef een reactie