‘Mama, ik wil heel graag lid worden van de bibliotheek’, zei mijn kleuter laatst. Ik stond versteld. In februari verklaarde ze nog dat ze ‘een hekel had aan letters’ en nu wilde ze lid worden? Wat een fijne, grote stap was dat. En dus is ze nu lid van de bibliotheek. Vind ik stiekem ook heel leuk.
Fijne plek
Ik vond en vind de bibliotheek een heerlijke plek. Vroeger ging ik er met mijn moeder naar toe om om de zoveel weken nieuwe kinderboeken uit te zoeken. En hoe beter en sneller ik las, hoe meer ik in de bieb was te vinden.
Tot ik op een zeker moment zo’n beetje – voor mijn gevoel dan – de kinderbibliotheek gehad op mijn elfde en ik op de biebkaart van mijn moeder gewoon bij de volwassenbibliotheek leende.
Heerlijk vond ik dat. Juist als puber. Rust, de leukste boeken en dan kon ik ook nog – dat hadden we toen nog – cd’s lenen. Beter kon niet.
Die liefde voor boeken is altijd gebleven. Ook toen ik niet meer naar de bieb ging en uiteindelijk gewoon gratis exemplaren kreeg van uitgeverijen in ruil voor recensies.
‘Ik hou niet van lezen’
Mijn vriend en ik lezen mijn dochters dan ook voor. Dikkie Dik, Jip en Janneke, De Gruffalo … Mijn kleuter vond het hartstikke leuk. Totdat ergens dit jaar ze in de tweede klas van de kleuterschool iets met letters moest doen en de aversie groot werd.
‘Ik hou niet van letters. En ook niet van lezen’, verklaarde ze in februari.
Meer zelfvertrouwen
Voorzichtig zijn we toen met haar aan de slag gegaan. Nog meer voorlezen (dank je wel Dolfje Weerwolfje), we deden spelletjes met letters en alfabet-oefeningen. Stukje bij beetje ging het beter en kreeg ze meer zelfvertrouwen.
Lid worden van de bieb
Zoveel zelfvertrouwen dat ze nu zelf probeert om te spellen en vooral meer wil lezen. Sprookjesboeken, spannende boeken, verhalen over dieren … Ze vindt het nu leuk. Zo leuk dat ze lid wilde worden van de bibliotheek. ‘Want dan kan ik telkens nieuwe boeken kiezen.’ Daar zit wat in.
En dus gingen we op een warme vrijdag naar de stad. Een aardige medewerker maakte mijn dochter lid. En voor ik het wist zat ze op haar knieën tussen de boekenrekken om boeken te kiezen. ‘Deze wel, deze niet …’
We zijn uiteindelijk vertrokken met zes verschillende boeken. Drie daarvan kennen we al uit ons hoofd. De andere drie zijn komende dagen aan de beurt.
En dan? Dan halen we snel weer nieuwe boeken.
Hopelijk krijgt mijn kleuter net zoveel plezier in de bibliotheek als ik ooit had. Ik heb er wel vertrouwen in. Zou er bijna zelf weer lid van worden.
Geef een reactie