Een vlindercake bakken.

Onlangs kreeg mijn oudste dochter van Sinterklaas een bakboek voor kinderen met allerlei recepten voor cakes, koekjes en taarten. De meiden wilden uit dat boek een vlindercake maken. Oh jee …

Ik ben namelijk niet zo’n bakker. Ja, kruidnoten lukken mij wel. En met cupcakes kan ik ook nog wel uit de voeten. Maar een vlindercake? Doe niet zo gek. Dat kon toch niet goed komen. Zag ik eruit als een deelnemer van Heel Holland Bakt?

Kookboek: Bakken voor kinderen

Maar goed, dat boek dat mijn dochter had gekregen, zag er wel goed uit. De recepten werden stap voor stap – inclusief foto’s – uitgelegd. Er werden zelfs een aantal maatbekertjes in verschillende kleuren bijgeleverd zodat je helemaal niet meer hoefde af te wegen.

Heb ik wel gedaan. Want als ik iets geleerd heb de afgelopen jaren en Heel Holland Bakt is dat je heel goed aan de hoeveelheden moet houden. Bakken is maatwerk. Ik heb het echt iemand horen zeggen.

Maar neemt niet weg dat het wel handig gevonden was.

Bakpoeder

En dus besloten mijn kinderen en ik aan die vlindercake te beginnen. ‘s Ochtends vertrokken mijn oudste dochter en ik naar de super om de ingrediënten te halen. Een probleem? Er was geen bakpoeder. Wel baking soda. Dat kon toch ook wel?

Nee dus, zo las ik later toen ik het – gelukkig maar – online opzocht. Ze verschilden van elkaar. Het moest bakpoeder zijn. ‘Ik heb nu al een hekel aan dit boek!’ gilde ik tegen mijn vriend die dat dan weer heel lollig vond.

Maar ik had geluk: mijn vriend moest nog naar de Albert Heijn aan de andere kant van de stad. En Albert Heijn had wel die bakpoeder. Mijn vriend nam genoeg mee. Laat ik het zo zeggen: ik kan er nog wel tien cakes van maken.

Maar goed, ik mocht niet klagen, we hadden alles. We konden aan de slag.

Aan de slag

Ik zette de ingredienten en de apparaten klaar en intussen las mijn oudste dochter het recept door. Hartstikke handig. We hebben precies gedaan wat er stond, terwijl mijn jongste dochter in de kom met deeg stond te roeren alsof haar leven ervan afhing.

Maar het ging best goed. Uiteindelijk zag het eruit als normaal beslag. Dat goten we in een ronde springvorm die zo in de oven geschoven kon worden.

‘Dit is best duidelijk’, zei mijn oudste dochter terwijl ze het recept nog eens doorlas.

Een vlindercake

En verrek, een uur later was de cake gaar en klaar. Ik heb weer precies gedaan wat er stond – ze hadden het van mij ook ‘bakken voor kinderen én volwassen die weinig talent hebben voor bakken’ mogen noemen – en het werkte.

Na wat snijwerk had ik de parten los, draaide ik ze zorgvuldig om en toen zag het eruit als een … vlinder.

Vervolgens prutsten we wat glazuur in elkaar (dat moet de volgende keer dan wel anders, je kunt niet alles hebben) en mochten de meiden de vlinder versieren met smarties.

Het werd een nogal kleurige vlinder.

Smaakte het?

Daarna mochten ze natuurlijk een stuk cake opeten. De grote vraag was of het smaakte. Dat deed het. Volgens de meiden dan. ‘De cake is lekker luchtig’, zei mijn oudste dochter nog.

Met dank aan het bakpoeder. Was dat toch nog ergens goed voor geweest.

De volgende keer willen ze een papegaaiencake uit het boek maken. Hopelijk met bakpoeder.