Vanmiddag verveelden mijn dochters zich. Wij hebben toch nog een wafelijzer? vroeg mijn oudste dochter. Dat klopte. Alleen hadden we het ding nog nooit gebruikt. Toch hadden we al heel lang een kant en klare wafel-mix in de kast. Drie maal raden wat mijn dochters gingen doen. Ze gingen wafels maken. En met succes.
Wafelijzer
Maar goed, we hadden dat wafelijzer al sinds februari. Mijn jongste dochter vroeg het als cadeautje voor haar verjaardag. Een roze wafelijzer dat hartvormige wafels maakt? Gelukkiger kun je een zevenjarige niet maken.
En dus kreeg ze het ding.
Alleen kwamen we er niet aan toe om daadwerkelijk het ding te gebruiken. Te druk (dank je studie), andere verplichtingen, in plaats daarvan muffins maken … We kwamen er niet aan toe. Toch had ik wel een kant-en-klare-mix in de kast staan. Voor het geval dat.
Wafels maken
Vanmiddag was het zover. Mijn dochters verveelden zich (hun schermtijd was op, maar dat is weer een andere blog) en vroegen zich af wat ze konden doen. We kunnen wafels maken! riep mijn oudste dochter. We hebben toch nog een wafelijzer? Voor ik het wist hadden ze het ding ergens vandaan getrokken, de kant-en-klare-mix gevonden en waren ze druk bezig in de keuken.
Zo snel klaar
Ik moest – vooruit – alleen de bakplaten even invetten. Daarna ging de deegmix erin, moesten we een dikke drie minuten wachten en hoppa – de hartvormige wafeltjes waren al klaar. Ideaal.
Succes
Het was een succes. De meiden vonden ze heerlijk. Mijn vriend – die formule 1 keek – ook. Wafels eten tijdens het kijken van een race met Max Verstappen? Hier kan ik aan wennen, zei hij nog. Natuurlijk hadden we veel teveel beslag, dus ze hebben zeker vier ladingen aan wafels gemaakt.
Het is nu bijna op. Maar oudste dochter roept al dat ze zaterdagochtend ze weer gaat maken. Voor het ontbijt. Wat een succes. Die meiden moeten zich vaker vervelen.
Geef een reactie