Komende tijd krijgen die kinderen van ons best veel cadeaus. Sinterklaas, kerst … Vooral ook omdat we het het samen met familie vieren, zijn er opgeteld best veel cadeaus. Hartstikke leuk, niets mis mee, maar ‘t is best veel voor een kleuter en een peuter. En daarom pakken vriendlief en ik ‘t iets anders aan dit jaar: ze krijgen in hun schoen nu af en toe een iets groter cadeautje.
Want ja, je kunt natuurlijk al die cadeaus meenemen naar de familie, maar daar zijn al andere cadeautjes. En reken maar dat ze die al fijn genoeg gaan vinden. Tenminste, mijn kinderen hebben de gewoonte om meteen één favoriet cadeau eruit te vissen. In het slechtste geval wordt de rest genegeerd.
Heel onbeleefd, ik weet het. Maar vertel dat mijn kinderen maar.
‘Zullen we dan niet af en toe een wat groter cadeautje in de schoen doen’, opperde mijn vriend een tijd terug. Geen slecht idee. Als je af en toe eens wat geeft, beklijft het misschien iets beter. We konden het altijd proberen.
For the record, we zijn begonnen met een chocoladeletter in de schoen. Daar was mijn kleuter – zo ongeveer de grootste chocoladefan die ik ken (ik vrees dat dit mijn schuld is)– trouwens ook heel blij mee.
De keer daarop had mijn vriend voor een paar euro ergens een fantastisch uitwisbaar tekenbord gevonden van Finding Dory. Dat was wat voor mijn kleuter die dol is op tekenen. Voor de peuter-in-wording vond ik een kassa. Vooral omdat de medewerkers van het kinderdagverblijf al hadden gezegd dat ze daar graag mee speelde.
Nou, die kassa kon ook nog wel bij onze andere zooi.
Die cadeaus hebben we in de schoen gestopt. Lees: de schoen er bovenop gezet. Het was een heus succes. Ze spelen er nog steeds iedere dag mee. Zowel met het tekenbord als de kassa. Er wordt getekend, winkeltje gespeeld en allerlei andere dingen mee uitgehaald. Laat ik het zo zeggen: die keer dat de kassa werd gebruikt om elkaars hoofd bijna mee in te slaan, vond ik het wat minder geslaagd.
Maar hé, zolang ze er gewoon mee spelen is ‘t prima.
De keer daarop hebben we weer het zo gedaan. Een Sinterklaas doe-boek en een Sneeuwwitje boek voor de kleuter en duplo voor de peuter. Dat viel ook enorm in de smaak. Zonder dat we meteen failliet gingen, dat ook. En je raadt het al: ze spelen afgelopen dagen ook met deze cadeaus.
Want je kunt een Duplo eend dus ook prima in een kassa stoppen, maar dat terzijde.
Maar in december doen we het rustig aan. In combinatie met de cadeaus van de familie en nog eens een cadeautje van ons is het allemaal ruimschoots te overzien. Voor ons, maar ook voor die kinderen. Zo wordt er straks ook weer met die nieuwe cadeaus gespeeld. En da’s natuurlijk ‘t belangrijkste.
Zolang ze ‘t maar niet als wapen gebruiken. Maar dat is weer een andere blog.
Geef een reactie