Afgelopen week heb ik al met de kleuter een paar keer weer op de fiets de schoolroute geoefend, haar rugzak zit in de was, nieuwe gymschoenen zijn gekocht en de lunchbakjes zitten in de vaatwasser. Dan weet je ‘t: dan is ‘t weer tijd om naar school te gaan.
En ja, deze zomervakantie verliep een stuk beter dan de vorige vakantie. Met dank aan een vakantie in Frankrijk, ‘t feit dat de kleuter nu kon spelen met vrienden en dat ‘t weer redelijk was.
Daar blogde ik dan ook heel vrolijk over.
Maar ik had ‘t blog nog niet gepubliceerd of er kwam een dag vol regen aan. Zal je altijd zien. Het is gewoon karma, ik zweer het je. De kinderen waren doodop van de dagen ervoor en besloten dat ze die dag alleen maar konden huilen, gillen en zeuren.
Die dag kon ik ze wel naar school kijken.
Maar de dag erna scheen de zon alweer, waren ze een stuk uitgeruster en ging de kleuter alweer bij een vriendinnetje spelen.
En nu is de vakantie definitief over. Vanaf maandag zitten we weer in ‘t ritme van iedere dag de rugtas inpakken, om maximaal half negen bij de school zijn en ‘s middags weer de kinderen ophalen. Al heeft de kleuter ook nog eens een middag BSO.
Het heeft ook een voordeel: ik heb eindelijk weer tijd voor mezelf. Lees: ik kan veel meer werken. Want ik moet een hoop inhalen. Veel grotere en kleinere klussen zijn blijven liggen. Dat krijg je wanneer je kinderen om de vijf minuten ‘mama, ik wil …’ of ‘mama, mag ik …’ en ‘mama, Nikki slaat mij!’ roepen. Logisch, daar zijn ‘t kinderen voor. Maar heel erg goed voor je – kuch – arbeidsproductiviteit is ‘t natuurlijk niet.
Als je al van arbeidsproductiviteit kunt spreken.
Maar vanaf maandag heb ik meer ruimte. Al is dat ook geen rustige week aangezien de kleuter dan jarig is. Denk cadeautjes inpakken, voorbereidingen voor de verjaardag en traktaties maken. Maar dat is weer een andere blog.
Eerst maar eens die luizencape wassen.
Geef een reactie