Stomme hoest ook

Afgelopen zomer had mijn jongste dochter niet tot nauwelijks last van haar longen, maar de laatste tijd is het weer bal. Ze kucht zich de spreekwoordelijke longen uit het lijf. Het seizoen is weer geopend. Stomme hoest ook.

Beter in de warme zomer

En daar had ik dus totaal geen zin in. Afgelopen jaren heeft mijn jongste dochter (ik trouwens ook) heel veel gedoe met de longen gehad. Mind you, in het voorjaar en de zomer valt het best mee. Zeker deze warme zomer met z’n droge lucht was best fijn. Je hoorde mij niet klagen. Al snap ik dat het niet goed was voor de plantjes. I know.

Maar het was in ieder geval stuk fijner dan ijskoud weer met een snijdende oostenwind. Vind ik dan he?

Virussen

Niet dat het per se erg is. Je kunt je altijd nog goed inpakken tegen de kou. Maar het vervelende is dan wel weer dat virussen zich snel verspreiden. Ik zweer je, met de snelheid waarmee virussen zich verspreiden, kunnen F-16’s nog wat van leren. Met lekker snotteren, niezen en hoesten tot gevolg. Ook al kun je bij de meeste mensen bestrijden met wat paracetamol, hoestdrank en andere leuke dingen.

Hoesten

Neem mijn oudste dochter. Die geef ik gewoon wat kinderparacetamol en wat hoestdrank en ze houdt het wel op de been. Mijn jongste dochter daarentegen … Zij is al niet in het bezit van de gezondste longen ooit en heeft daarvoor gelukkig een inhaler. Dat ding verricht normale kleine wonderen, maar de laatste week is ze alleen maar aan het hoesten en proesten. Het kind was er benauwd van. En als ze het benauwd krijgt, gaat ze overgeven en gaat die koorts omhoog. Niet ideaal.

Naar de huisarts

En dus zaten we op maandagochtend met haar bij de huisarts. Vooral om te controleren of er geen beginnende longontsteking aan de hand was. Dat vind ik namelijk pas echt eng. Maar hé, daar ben ik vast niet de enige in.

De huisarts heeft d’r helemaal nagekeken. Met de koorts viel het mee, de longen waren – voor haar doen dan – best schoon en zelfs de oren zagen er oké uit. Nou, dat hadden we maar weer binnen. Alleen die keel zag er niet zo goed uit. ‘Het kan een bacteriële infectie zijn’, zei de beste man die mijn dochter al een paar op het spreekuur had gehad. ‘En ze heeft bronchitis-achtige verschijnselen.’ Wat een verrassing, zo’n beetje de hele moeder aan moederskant, ik dus ook, heeft astma of bronchitis. Of beide. Wat dat ook moge betekenen.

Genen, hartstikke leuk.

Maar goed, ze kreeg een penicilline-kuur en een nieuwe inhaler.

‘IK VIND HET NIET LEKKER!’

Nou, top. Daar gingen we mee aan de slag.

Ik had alleen buiten één ding gerekend: mijn jongste dochter haat die penicilline. Wil ze niet. We kregen het er gisteravond het er met geen mogelijkheid erin. Ze hoefde het maar te zien of ze gaf al over. ‘IK VIND HET NIET LEKKER!’gilde ze en gaf gewoon nog maar een keer over.’Echt smerig’, merkte haar zus – behulpzaam als ze is – op.

Vandaag gaat het beter. Ik bedacht mij namelijk vanochtend dat ik het zoete spul kon mengen met sinaasappelsap, haar favoriete drankje. Niet ideaal. Zeker niet zo goed als een gewone dosis in de mond, maar het moet maar even zo. Het is niet anders. Ze drinkt het tenminste op en krijgt haar dosis binnen.

Al heb ik overigens niets gezegd tegen de peuter dat die penicilline in die sinaasappelsap zit. Ik kijk wel uit.

Is het al zomer?

Maandag moeten we ons weer melden bij de huisarts. Gaat-ie weer kijken hoe het met haar longen en die keel gaat. Hartstikke goed. Fijn dat ze onder controle staat. Maar stiekem droom ik van een warme zomer zonder gehoest. Wil iemand ons even fast forwarden naar juli 2019?

Afbeelding: ID 3876902© Shirley Hu| Dreamstime.com